Schrijven in de vakantie is geen nachtmerrie

points_of_view_breakdownDe afgelopen weken heb ik hard gewerkt aan ‘NMM’. De plot is uitgewerkt, net als de belangrijkste personages (hoofdpersoon, slachtoffer, dader, verdachten en karakters die een belangrijke rol spelen in het leven van Madeline). De structuur van het verhaal is helder en ik weet min of meer wat de ontknoping is.

De eerste hoofdstukken zijn inmiddels geschreven, hoofdpersonage Madeline is aan de lezer geïntroduceerd, de eerste dode is gevallen, de eerste aanwijzingen zijn verborgen. Kortom: alles staat klaar om het boek te kunnen schrijven.

Ik moet nog een belangrijke beslissing nemen: de vorm.

Op dit moment is het boek in de ik-vorm geschreven en in de tegenwoordige tijd. Dat heeft als voordeel dat we heel dicht op de huid zitten van de hoofdpersoon en dat de lezer precies evenveel weet als zij. het heeft ook een nadeel. het is lastig om te switchen tussen personages en er is geen ruimte voor foreshadowing, dé manier om suspense op te bouwen.

Hitchcock zei daar ooit iets over. Stel dat er twee mensen aan een tafeltje zitten te praten. Plotseling gaat er een bom. Verrassing! Maar wat nou als het publiek van de bom afweet en de karakters niet. Het gesprek krijgt ineens een heel andere lading, want ieder moment kunnen de karakters het loodje leggen.

Daarom ga ik de komende weken de eerste hoofdstukken herschrijven vanuit een hij-perspectief in zowel de tegenwoordige als de verleden tijd. (Dat doe ik vooral in de avonduren, aangezien onze kinderen vakantie hebben en ik dus ook.) Wanneer ik drie versies heb, ga ik kiezen welke vorm het verhaal het beste dient. Die keuze maak ik voor 1 september. Die dag gaan de kinderen weer naar school en ga ik beginnen met het ononderbroken schrijven van het boek.

Fijne vakantie.

P.S. Updates over ‘NMM’ komen zowel op Voordekunst te staan, als op deze website én in de geheime Facebookgroep. Zit je nog niet in de groep? Stuur mij een PB op FB en ik zet je erin! (Alleen voor donateurs!)