Rotterdam in de hoofdrol

Station RotterdamDe hoofdpersoon in NMM is Madeline Finn, vertel ik iedereen. Maar de eigenlijke hoofdpersoon is Rotterdam. Rotterdam – de stad zonder hart – heeft als kind mijn hart gestolen. Hoewel ik geboren en getogen ben in de Achterhoek, heb ik mij altijd een Rotterdammert gevoeld. Mijn beide oma’s woonden er nog en wanneer ik er ging logeren, dan voelde ik het alsof ik thuiskwam. De ruimte, het water, de bioscopen en – later toen ik groot was – de theaters en de boekhandels, alles was er ruimer, groter, en meer voorradig dan in het gat waar ik vandaan kwam. En toen ik later mijn liefde uitbreidde naar Londen, San Francisco en Parijs, vond ik alleen in Rotterdam datzelfde gevoel terug.

Huizen hoog, een grijze mast Het wakend oog op ons gericht Zo schoon, ’t beeld van deze stad Alsof zij van binnenuit wordt verlicht Een zwaan die rust, ’t wiegen nimmer staakt Daar de god der zee bij haar zijn roes uitslaapt Rotterdam, gestolen schat Rotterdam, stad zonder hart Rotterdam, gestolen stad

(Frédérique Spigt – Rotterdam)

neverwhereEr is een hele traditie van steden als hoofdpersoon in romans. Neverwhere van Neil Gaiman is een prachtig voorbeeld waarin London Above en London Below een cruciale rol spelen. Daarom heb ik besloten om delen van NMM ook te gaan schrijven op locatie. Om de stad opnieuw te ervaren, niet door mijn ogen, maar door die van Madeline.

1280px-Rotterdam_-_De_haven_1900Als je aan Rotterdam denkt, dan denk je aan water en aan architectuur. Aan het prachtige nieuwe station, aan de Euromast en aan de havens. Maar vroeger zag Rotterdam er heel anders uit. Voor de Tweede Wereldoorlog meerden de schepen bijvoorbeeld gewoon aan in het midden van de stad.

In hoeverre de geschiedenis van Rotterdam ook een rol gaat spelen in NMM, daar kom je achter als je het boek leest. Op deze site vind je een paar prachtige voorbeelden van Rotterdam uit het begin van de vorige eeuw.